De heenreis was dus niet zonder hobbels (dk=bump) en voor Monic was het inderdaad een helsche rit. Maar onderweg hielden we de moed er goed in, want met vers gebrande schijfjes muziek was algauw iedereen aan het meezingen. Om de paar uur werd er even gestopt om de benen te strekken of luid door de omgeving te rennen.
Maar uiteindelijk waren we rond een uur of zes voor de poort van Denemarken aanbeland. We moesten een half uurtje wachten voordat we op de boot konden. Voor Joos was het de eerste keer op een veerboot en hij kon zijn geluk niet op. Zijn grote broer nam het allemaal wat stoerder, het was voor hem immers al de tweede keer. Maar beide jongens vonden het gedrag van de zeemeeuwen wel erg interessant. Het woei behoorlijk op de boot en we moesten erg uitkijken dat we de kinderen al niet gelijk in het begin van de vakantie in zee zouden kwijtraken.
(klik op de foto voor een grotere afbeelding)